سپیدرود ، دریای خزر و آتشفشان درفک سه پدیده معروف جغرافیایی گیلان است.دهانه ی آتشفشان درفک بزرگترین دهانه ی آتشفشانی است که در ایران وجود دارد.
نام درفک برای گیلانیان به همان اندازه آشناست که دماوند برای مردمان فلات مرکزی یا سهند وسبلان برای ساکنان آذربایجان.

 

این آتشفشان شگفت انگیز در 50کیلومتری جنوب وجنوب شرقی رشت واقع شده است و حدود 2705 متر ارتفاع دارد.و یکی از قلل مرتفع سلسله جبال البرز است.برخی مورخین معتقدند نامش از قوم باستانی دربیگه گرفته شده،گیلانشناسان نیز اعتقاد دارند که لفظ دال فک صحیح است. کاپیتان مکنزی (افسر انگلیسی) در سال 1859 از منطقه دیدن کرده و شرحی در این باره نوشته است.
درفک دو غار معروف دارد: یکی غار یخی و دیگری غار آهکی به نام نوچاه
غار یخی در تمام فصول سال پوشیده از لایه ضخیم یخ میباشد.دهانه غار کوچک ولی شیب آن هول انگیز می باشد در حقیقت یک صفحه ی یخی صیقلی است که حدود 45 درجه تا عمق 120 متری ادامه دارد.غار دیگر غار استلاکتیکی نوچاه است که خیالات وهم انگیز مردم منطقه آنها را حیوانات منجمد شده می داند.با کمال تاسف این غار در فاجعه ی زمین لرزه 31 خرداد 1369 فرو ریخت و امروزه آثاری از آن به جا نمانده است.